In vertrouwen het leven loslaten.

Aan het levenseinde voelen we intens en zonder censuur. Soms zijn onze gevoelens vredig. Soms ervaren we angst of boosheid - woede misschien - of onbegrip of misschien net diepe vreugde. Vaak een combinatie van alle bovenstaande, als woeste golven die in ons tekeer gaan, elk met hun eb en vloed.

Er kunnen vele vragen in ons hoofd rondwaren,
ver wat geweest is, wat nog gezegd wil worden; over wat het betekent om te sterven.

Het levenseinde is een kwetsbare én krachtige, sowieso betekenisvolle tijd. Een tijd waarin relaties vragen om een mild afscheid, herinneringen een plekje willen krijgen en diepere vragen in hun meest eerlijke gedaante opduiken.

In deze begeleiding creëren we een rustige en veilige ruimte waarin alles welkom is;
verdriet, dankbaarheid, angst, liefde en stilte.

We nemen de tijd om het leven te eren, relaties te verzorgen, keuzes te maken rond afscheid en je stap voor stap voor te bereiden op deze overgang.

Alles mag gevoeld en geëxploreerd worden. Maar tegelijk hoeft er helemaal niets. Jij staat aan het stuur van deze begeleiding.

Zoals een doula een kind welkom heet in de wereld, zo help ik jou je eigen weg vinden naar de andere wereld, met zorg voor de wereld die je - voor nu - achterlaat. Zodat je in vertrouwen kan gaan.

Misschien ben je een familielid of een vriend(in) van iemand die - op eigen ritme - afscheid neemt. Vaak willen mensen wanneer hun afscheid nadert nog iets delen - enkel wordt de taal die ze ter beschikking hebben meer symbolisch. Daarom wordt er soms aan voorbij gegaan; zeker temidden van de hectiek die de medische aspecten van het levenseinde soms met zich meebrengen. Ook als familielid of naaste kan je op mij beroep doen. Om samen te verstillen en te luisteren; om aanwezig te zijn bij de persoon die vraagt om losgelaten te worden. Misschien om de kracht en moed te vinden om zelf nog iets te delen. Samen gaan we op zoek.