Mijn naam is Karen De Looze.
In mijn werk staat één eenvoudige maar diepe overtuiging centraal: ook het sterven verdient rust, aandacht en menselijke nabijheid. Net zoals geboorte, zie ik het als een heilige Transitie, een kostbare overgang waarvan de kwaliteit mee bepaald wordt door de zorg en aandacht die we aan het moment kunnen schenken. Zoals er een doula kan zijn bij het begin van het leven, geloof ik dat er ook begeleiding mag zijn bij het einde ervan.

Toen mijn grootvader stierf, merkte ik als kind hoe onrust in de kamer hem leek te belasten. Intuïtief voelde ik dat wanneer er meer rust kwam, ook hij zachter kon gaan. Dat besef is me altijd bijgebleven.

Vanuit mijn nieuwsgierigheid naar mensen meer in het algemeen, volgde ik een bachelor in pedagogie en een master in sociale en culturele antropologie. Later doctoreerde ik in interdisciplinaire studies, waarbij ik gedurende achttien maanden veldwerk deed in India rond de vraag hoe mensen daar omgaan met sterven en afscheid.

Naast mijn academische verdiepte ik me, in mijn privé praktijk, in thema’s als trauma, heling en familiesystemen. Vandaag werk ik bij BlinkOut, waar ik mensen begeleid om onzichtbare drempels en moeilijk uit te spreken ervaringen ruimte te geven.

Aanwezig kunnen zijn bij wat kwetsbaar, moeilijk of nog onuitgesproken is, is volgens mij een krachtige motor, waar het Leven je mag raken, ook wanneer het haar tegenpool is die aan onze deur klopt.

In mijn begeleiding rond het levenseinde wil ik niet alleen ruimte maken voor verdriet en afscheid, maar ook voor het eren en vieren van een geleefd leven. Het is een moment waarin rouw en schoonheid, loslaten en liefde vaak dicht bij elkaar liggen. Wanneer er ruimte is voor rust, aandacht en betekenis, kan deze overgang ook iets zachts, wonderbaarlijks en lichts krijgen.

Mensen omschrijven mijn manier van werken vaak als rustig, aandachtig en empathisch. Ik neem de tijd om te luisteren naar wat gezegd wordt, maar ook naar wat nog geen woorden heeft.

In de begeleiding rond het levenseinde breng ik ruimte voor wat werkelijk belangrijk is in dit laatste hoofdstuk van het leven.